Muzyka klasyczna
Sam klasycyzm był okresem pomiędzy barokiem a romantyzmem. Sam styl pojawił się w drugiej połowie osiemnastego wieku, trwał w latach od 1750-1820. Klasyczny termin znaczy doskonały. Po przesycie do kontrastów zwrócono się ponownie do muzyki klasycznej, która posiada przejrzystość, symetrię i równowagę w środkach artystycznych. Kompozytorzy odeszli w tym czasie od skomplikowanych form i technik polifonicznych, bardziej preferując muzykę homofoniczną. Najczęściej używane przez nich formy to rondo, wariacje i sonata. Wielkim centrum muzyki klasycznej stał się Wiedeń dzięki trzem kompozytorom takim, jak Haydn, Mozart i Beethoven. Zrezygnowano z basso continuo i rozkwit muzyki instrumentalnej. Do najpopularniejszych gatunków w klasycyzmie należały opera, sonata, symfonia, koncert, rondo, wariacja. Rozbudowano też orkiestrę symfoniczną o klarnety, puzony oraz flet piccolo. Do dzisiaj ta muzyka zachwyca i daje dalsze możliwości muzykom. Często też staje się podstawą do innej interpretacji, bardziej współczesnej. Jest ona jak podają wszystkie źródła ponadczasowa.