Muzyka współczesna
Jest to muzyka tworzona dzisiaj, jednak zostało ono użyte do muzyki dwudziestego wieku, którą muzykolodzy nazywają modernistyczną lub awangardową. Jest to muzyka zmieniająca się indywidualną, której większość publiczności nie potrafiła zaakceptować. Zasadniczym argumentem przeciwko nowym utworom była i jest nadal ich dysonansowość. Z muzyką współczesną wyrosły z muzyki poważnej i kojarzy się pojęcia oznaczające rozmaite kierunki, style i techniki, jak chociażby impresjonizm, ekspresjonizm, surrealizm, neoklasycyzm, witalizm, bruityzm, futuryzm, prymitywizm, muzyka dodekafoniczna, serializm, punktualizm, aleatoryzm, minimalizm, muzyka mikrofonowa, stochastyczna, sonoryzm, spektralizm, teatr instrumentalny, muzyka graficzna, happening, muzyka elektroakustyczna, konkretna, elektroniczna, postmodernizm. Rozwój technologii elektronicznej i nagraniowej spowodował rozwój muzyki konkretnej i elektronicznej (Pierre Schaeffer, Herbert Eimert, Karlheinz Stockhausen). Są to kierunki oparte na technice elektronicznego przetwarzania i montażu dźwięku na taśmie magnetofonowej określanej też muzyką eksperymentalną. Ważnym kierunkiem w muzyce był minimalizm. Zyskał on popularność w latach osiemdziesiątych dwudziestego wieku, który wytworzył się na postmodernizmie, których cechą jest wzajemne oddziaływanie pomiędzy muzyką poważną, a jazzową i rockową. Do twórców filmowych zalicza się Wojciecha Kilara, Krzysztofa Pendereckiego, Henryka M. Góreckiego, Krzysztofa Meyera, Pawła Szymańskiego, Krzysztofa Knitla, Pawła Mykietyna, Agatę Zubel.